Natuurlijk Scandinavië

Lekker ruig aan de rand van Dovrefjell

  • 26 mei 2020
  • Noorwegen

Terwijl het in de Noorse dalen aangenaam weertje is, kan het in Dovrefjell aardig ruig zijn; aan alles in de natuur is het te merken. Alleen de sterkste dieren en planten houden het hier uit. Muskusossen bijvoorbeeld. 

Furuhaugli is een mooie binnenkomer in Dovrefjell. Midden in de natuur, ver weg van de bewoonde wereld. Vanuit de hytter loop je zo het open landschap in met zicht naar alle kanten. In de omgeving is de begroeiing schaars. Geen boom houdt het hier uit op deze hoogte, alleen wat berken in de beschutting om de hytter heen. De  rest van de begroeing bestaat vooral uit grassen, mossen, dwergwilgen en dwergberken. Voedsel genoeg voor viervoeters. 

Uitgebreid nationaalpark
We bevinden ons aan de rand van het Dovrefjell-Sunndalsfjella Nasjonalpark. Dit is een combinatie met het eerdere Dovrefjell nationaalpark dat in 1974 werd opgericht. Nu omvat het een veel groter gebied dat in 2018 is opgericht. Het gaat om het hele centrale berggebied tussen Sunndalen, Drivdalen, Dalsida en Torbudalen, inclusief de bergrug ten oosten van Drivdalen. Doordat het vroegere militaire terrein bij Hjerkinn erbij gekomen is, omvat het een groot aantal waardevolle gebieden voor bescherming van de natuur.

De bergen in én op
Kenmerkend voor het gebied is het uitzicht op Snøhetta (2286 m); aan alle kanten is deze markante berg te zien. Het gebied van het vergrote nationaalpark omvat diepe dalen met steile afdalingen vanaf Sunndalsfjella. De hoogteverschillen zijn groot.Voor wandelingen in de natuur van hut naar hut liggen de DNT routes in het gebied. Ook de beklimming van de Snøhetta vormt een van de vele uitdagingen van het gebied. Via de DNT-routes is het gebied en de top van de berg goed te ontdekken. 

Op safari
Wie muskusossen wil spotten kan het beste met een gids mee gaan. Hij kent de plekken waar de dieren zich ophouden én kent de gevaren. Want vergis je niet als een muskusos op je afkomt ren je nooit snel genoeg weg. Onderschat de gevaren niet als je de dieren al te zeer zou naderen. Wist je trouwens dat een muskusos niets met een os te maken heeft? Het is eigenlijk een vorm van een oerschaap. Zijn wol is vele malen warmer dan dat van schapen. Dat moet ook wel, want in de winter kan het hier berekoud zijn met een snijdende wind over de hoogvlakte.  

Vanuit Furuhaugli gaan er regelmatig tochten de bergen in om de dieren te spotten.